www mi www'suz mu? Sitenizi Tek Adrese Yönlendirme Rehberi

Sitenizin şu an kaç farklı adresle açıldığını görmek için yönlendirme denetleyici aracımızı kullanabilirsiniz. Biz Talha Aslan ve ekibi olarak teknik SEO denetimlerine çoğu zaman bu kontrolle başlıyoruz. Çünkü dört adresten biri bile ayrı açılıyorsa, sitenin bağlantı gücü ve raporları parçalanmaya başlar.

Bu rehberde tercih ettiğiniz alan adını nasıl belirleyeceğinizi, dört varyantı nasıl test edeceğinizi, yönlendirmeyi standart (canonical) etiketle nasıl destekleyeceğinizi ve Search Console tarafında neye bakmanız gerektiğini adım adım anlatıyoruz. Örneklerin hepsi örnek senaryodur ve alan adı olarak example.com kullanıyoruz.

Neden www'lu ve www'suz adres iki ayrı site gibi davranır?

Teknik olarak www.example.com ile example.com iki ayrı ana bilgisayar adıdır (hostname). Tarayıcı da arama motoru da bunları farklı adres olarak görür. Aynı içerik iki adreste de açılıyorsa, ortaya birbirinin kopyası iki sayfa grubu çıkar. www'nun kendisinin ne olduğunu merak ediyorsanız www nedir yazımıza göz atabilirsiniz; burada yalnız yönlendirme tarafına odaklanıyoruz.

Ayrıca protokol farkı da işin içine girer. http ve https iki ayrı şema olduğu için her ana bilgisayar adı iki kez daha çoğalır. Böylece tek bir sitenin dışarıdan dört farklı başlangıç adresi oluşur.

Google, kopya içeriğin tek başına spam politikası ihlali olmadığını resmi belgesinde açıkça belirtiyor. Ancak aynı belgeye göre kopyalar kullanıcı deneyimini bozabilir ve içeriğinizin aramada nasıl performans gösterdiğini izlemeyi zorlaştırır. Konunun genel çerçevesi için kopya içerik rehberimizi okuyabilirsiniz. Kısacası amaç ceza korkusu değil, sinyalleri tek adreste toplamaktır.

Dört varyant nedir ve neden hepsi tek adrese gitmeli?

Bir alan adının dışarıdan erişilebilen dört temel sürümü vardır. Aşağıdaki tablo, tercih ettiğiniz adresin https://www.example.com olduğu bir örnek senaryoda her varyantın ne yapması gerektiğini gösteriyor.

Tercihiniz www'suz sürümse tablo tersine döner; bu kez https://example.com 200 verir, diğer üçü ona yönlenir. Dikkat edin, burada önemli olan iki şey var. Birincisi her varyantın aynı son adrese varmasıdır. İkincisi oraya tek adımda varmasıdır.

Peki neden tek adım? Çünkü http://example.com önce https://example.com adresine, oradan da https://www.example.com adresine giderse iki halkalı bir zincir oluşur. Zincirin neden yavaşlık ve tarama israfı yarattığını yönlendirme zinciri yazımızda ayrıntılı anlattık.

www mi www'suz mu sorusunda teknik farklar nelerdir?

SEO açısından fark olmasa da altyapı açısından birkaç gerçek fark var. Bu nedenle seçimi pazarlama zevkine göre değil, sunucu ve DNS yapınıza göre vermenizi öneriyoruz.

• DNS esnekliği: DNS standardı (RFC 1034), bir düğümde CNAME kaydı varsa orada başka veri olmaması gerektiğini söyler. Kök alan adında zaten SOA ve NS kayıtları bulunduğu için oraya klasik CNAME koyamazsınız. www ise bir alt alan adı olduğundan CDN ya da barındırma sağlayıcısına CNAME ile kolayca bağlanır.
• Çerez kapsamı: Kök alan adına yazılan bir çerez, Domain özniteliğine göre alt alan adlarına da gidebilir. Statik dosyaları ayrı bir alt alan adından sunuyorsanız www'lu yapı çerez ayrımını kolaylaştırır.
• Kısalık ve marka: www'suz adres daha kısadır, söylemesi de kolaydır. Kartvizit ve reklam metninde bu bir avantajdır.
• Alışkanlık: Bazı kullanıcılar adresi hâlâ www ile yazar. Yönlendirme doğruysa bu hiçbir sorun yaratmaz.

Öte yandan pek çok modern DNS sağlayıcısı kök alan adında CNAME benzeri çözümler sunuyor. Dolayısıyla www'suz tercih de bugün teknik olarak rahatça uygulanabilir bir yol. Sağlayıcınızın belgesine bakıp karar vermeniz yeterli.

Bu seçimin Google sıralamasına doğrudan etkisi var mı?

Hayır, www'lu ya da www'suz olmak tek başına bir sıralama avantajı sağlamaz. Google'ın kopya URL'leri birleştirme belgesinde böyle bir tercih bulunmuyor. Belgenin önerdiği şey, kopya adreslerden birini standart seçip diğerlerini yönlendirmeyle ona göndermektir.

Ancak dolaylı etkiler gerçektir. Örneğin bir sitenin bağlantıları iki varyanta dağılmışsa, Google standart sürümü seçene kadar sinyaller iki parçaya dağılabilir. Ayrıca Search Console raporlarında tıklamalar iki farklı adres altında çıkabilir. Bu da trafik düşüşünü yanlış yorumlamanıza yol açar.

Google'ın belgesi, standart URL seçiminin bir ipucu olduğunu ve kural olmadığını da vurguluyor. Yani siz https://www.example.com dediğiniz halde site içi bağlantılar, site haritası ve yönlendirmeler başka bir adresi gösteriyorsa, Google sizin beyanınızı dikkate almayabilir. Bu yüzden sinyalleri aynı yöne çevirmek en sağlam yoldur.

Kısacası seçimin kendisi nötrdür; tutarsızlık ise maliyetlidir. Bu ayrımı netleştirdikten sonra karar vermek çok daha kolaylaşır.

Üstelik tutarsızlığın bedeli yalnız Google tarafında kalmaz. Analitik aracınızda aynı sayfa iki farklı adresle görünür, reklam platformları hedef sayfayı farklı kaydeder ve ekibiniz raporları elle birleştirmek zorunda kalır. Tek adres kararı bu küçük ama sürekli işleri de ortadan kaldırır.

Tercih ettiğiniz alan adını nasıl belirlersiniz?

Karar verirken şu soruları sırayla yanıtlamanızı öneriyoruz. Her soru sizi bir tarafa biraz daha yaklaştırır.

1. Site şu an hangi adresle daha uzun süredir yayında? Eski dış bağlantılar ve indeks hangi sürümde yoğun? Mevcut düzeni bozmamak çoğu zaman en az riskli seçimdir.
2. Barındırma veya CDN sağlayıcınız kök alan adını doğrudan destekliyor mu? Desteklemiyorsa www'lu yapı işinizi kolaylaştırır.
3. Basılı malzemede, reklamlarda ve e-posta imzalarında hangi adres yazıyor? Değiştirmek gerekirse bunun bir maliyeti var mı?
4. Alt alan adlarında farklı uygulamalar çalıştırıyor musunuz? Çerez ayrımı önemliyse www'lu yapı daha temiz olabilir.

Yeni bir site kuruyorsanız iki seçenek de doğrudur. Ancak eski bir siteyi yalnız "daha modern görünsün" diye öbür sürüme taşımanızı önermiyoruz. Çünkü her taşıma, Google'ın yeni adresleri yeniden işlemesi için bir geçiş süresi demektir.

Kararınızı bir kez verdikten sonra onu bir belgeye yazın. Böylece geliştirici, içerik ekibi ve reklam ekibi aynı adresi kullanır. İleride yeni bir kampanya açtığınızda da kimse yanlış varyanta link vermez.

Yönlendirmede hangi durum kodunu kullanmalısınız?

Varyantları tek adrese toplarken kalıcı bir yönlendirme kullanmalısınız: 301 ya da 308. Google'ın yönlendirmeler ve Google Arama belgesine göre 301 ve 308, sayfanın kalıcı olarak yeni bir konuma taşındığı anlamına gelir. Ayrıca belge, kalıcı yönlendirmenin hedefin standart olması gerektiğine dair güçlü bir sinyal olduğunu söylüyor.

302 ve 307 ise geçici yönlendirmedir. Google bu durumda kaynak sayfayı arama sonuçlarında göstermeye devam edebilir. Dolayısıyla www birleştirmesinde geçici kod kullanmak, istediğinizin tam tersini söylemek olur. Kodlar arasındaki farkı 301, 302, 307 ve 308 karşılaştırmamızda ayrıca ele aldık.

301 ile 308 arasındaki fark ise istek yöntemindedir. HTTP standardı RFC 9110, 301 ve 302 için tarayıcının tarihsel nedenlerle POST isteğini GET'e çevirebileceğini not ediyor. 308 ise yöntemi korur. Basit bir tanıtım sitesinde ikisi de iş görür. Ancak varyantlara form gönderimi düşüyorsa 308 daha güvenli bir tercihtir.

Bir başka nokta da yönlendirmenin sunucu tarafında yapılmasıdır. Google, sunucu tarafı yönlendirmenin doğru yorumlanma şansının en yüksek olduğunu belirtiyor. JavaScript ile yönlendirmeyi ise yalnız başka seçenek kalmadığında öneriyor.

Dört varyantı tek adrese yönlendirmeyi adım adım nasıl kurarsınız?

Kurulum yeri altyapınıza göre değişir: hosting paneli, sunucu yapılandırması ya da CDN kuralları. Biz burada komut vermeden, kavram düzeyinde ilerliyoruz; çünkü doğru adımlar ortamdan ortama farklılık gösterir.

1. DNS kayıtlarını hazırlayın: Hem kök alan adı hem www için kayıt girin. Kaydı olmayan varyantı tarayıcı hiç bulamaz, dolayısıyla yönlendirme de çalışmaz.
2. Dört varyanta SSL sertifikası tanımlayın: https://example.com adresine giren biri, yönlendirmeden önce o adresin sertifikasını görür. Sertifika yalnız www'yu kapsıyorsa tarayıcı uyarı verir.
3. Tek bir kural yazın: Kural, gelen istek tercih ettiğiniz şema ve ana bilgisayar adı değilse, yolu ve sorgu parametrelerini koruyarak doğrudan son adrese gitmeli.
4. Yolu koruyun: http://example.com/hizmetler/ adresi ana sayfaya değil, https://www.example.com/hizmetler/ adresine gitmeli.
5. Uygulama ayarını eşitleyin: İçerik yönetim sisteminizdeki site adresi ayarı, sunucu kuralıyla aynı varyantı göstermeli. Aksi halde iki katman birbirini geri yönlendirir.
6. Önbelleği temizleyin ve test edin: CDN ya da sunucu önbelleği eski davranışı bir süre saklayabilir.

Beşinci adım en sık atlanan adımdır. Sunucu www'ya, uygulama www'suz sürüme yönlendirirse sonsuz bir döngü oluşur. Bu durumda yapmanız gerekenleri çok fazla yönlendirme hatası rehberimizde bulabilirsiniz.

Dört varyantı yönlendirme denetleyiciyle nasıl test edersiniz?

Kuralı yazdıktan sonra tahmine değil, ölçüme güvenin. Tarayıcı önbelleği eski yönlendirmeleri hatırladığı için kendi tarayıcınızda yaptığınız deneme yanıltıcı olabilir. Bu yüzden her adımı sunucudan yeniden isteyen bir araç kullanmak daha güvenilirdir.

1. Yönlendirme denetleyici aracını açın ve Adres (URL) alanına alan adınızı yazın, örneğin example.com.
2. Mod olarak "4 sürüm" seçeneğini işaretleyin. Araç böylece http, https, www'lu ve www'suz dört başlangıç adresini yan yana denetler.
3. Denetle düğmesine basın. Araç her adımda sunucuya yeni bir istek atar ve zinciri en fazla 10 adıma kadar izler.
4. Her satırda durum kodunu, adresi ve yanıt süresini okuyun. Dört varyantın aynı son adreste 200 ile bittiğini doğrulayın.
5. Rozet ve notlar geçici kod, zincir, döngü ya da HTTPS'ten HTTP'ye düşüş gösteriyorsa kuralı düzeltin ve aynı adresi yeniden denetleyin.

Ardından testi yalnız ana sayfada bırakmayın. Bir hizmet sayfası, bir blog yazısı ve sonunda eğik çizgi olmayan bir adres gibi birkaç iç sayfayı da "Tek adres" moduyla deneyin. Çünkü bazı kurallar ana sayfada doğru çalışırken alt sayfalarda yolu düşürür.

Test sonucunda hangi sinyaller sorun olduğunu gösterir?

Doğru bir yapıda tablo sıkıcı derecede düzenli görünür: üç varyant tek bir 301 ya da 308 ile, tercih edilen varyant doğrudan 200 ile biter. Bunun dışındaki her tablo bir şey anlatır.

• İki yönlendirme: http önce https'e, sonra www'ya gidiyorsa kural iki parçalıdır. İki koşulu tek kuralda birleştirin.
• 302 ya da 307: Panel varsayılanı çoğu zaman geçici koddur. Kalıcı koda çevirin.
• Farklı son adres: Bir varyant başka bir son adreste kalıyorsa kopya sayfa riski sürer.
• Sertifika hatası: Bir https varyantı bağlantı kuramıyorsa sertifika o ana bilgisayar adını kapsamıyordur.
• Son adımda 404: Kural yolu bozuyor ya da hedefi yanlış yazıyordur.

Örneğin bir örnek senaryoda http://www.example.com adresi 302 ile https://www.example.com adresine gidiyor olsun. Son adres doğru olsa bile geçici kod, Google'a "bu durum geçicidir" mesajı verir. Dolayısıyla son adresin doğru olması tek başına yeterli değildir; yol ve kod da doğru olmalıdır.

http'den https'e geçiş tarafını ayrıntılı test etmek isterseniz HTTP'den HTTPS'e yönlendirme kontrol rehberimize bakabilirsiniz; burada o konunun yalnız www ile kesiştiği kısmı anlatıyoruz.

Canonical etiketiyle yönlendirme birlikte nasıl çalışır?

Yönlendirme ziyaretçiyi ve tarayıcıyı fiziksel olarak tek adrese götürür. Canonical etiketi ise sayfanın hangi adresin asıl sürüm olduğunu söylemesidir. Google'ın belgesi ikisini de güçlü sinyal sayıyor ve bu yöntemlerin birleştiğinde daha etkili olduğunu belirtiyor.

Dolayısıyla doğru düzen şöyledir: yönlendirme dört varyantı tek adrese toplar, o adreste açılan her sayfa da kendi tercih edilen adresini canonical olarak gösterir. Örneğin https://www.example.com/hizmetler/ sayfasının canonical değeri tam olarak bu adres olmalıdır, www'suz ya da http'li bir sürüm değil.

Google aynı belgede önemli bir uyarı da yapıyor: aynı sayfa için farklı yöntemlerle farklı URL'leri standart olarak göstermeyin. Yönlendirme www'yu gösterirken canonical etiketi www'suz sürümü gösterirse, iki sinyal birbirini zayıflatır. Ayrıca Google, standart URL belirlemek için robots.txt dosyasını kullanmamanızı da öneriyor.

Canonical etiketinin genel kullanımı için canonical etiketi rehberimizi okuyabilirsiniz. Burada akılda tutmanız gereken tek kural, etiketin her zaman yönlendirmenin vardığı adresle aynı olmasıdır.

Site haritası ve iç bağlantılar hangi adresi göstermeli?

Site haritası ve iç bağlantılar, tercih ettiğiniz adresi istisnasız göstermelidir. Google'ın belgesi site haritasını zayıf bir sinyal sayıyor; ancak zayıf sinyal bile ters yöne çekerse karışıklık artar.

Uygulamada en sık gördüğümüz durum şu: yönlendirme kuralı doğru, fakat menüdeki bağlantılar, eski blog yazılarındaki linkler ya da site haritası hâlâ öbür varyantı gösteriyor. Bu durumda her tıklama gereksiz bir yönlendirmeden geçer. Google da her taramada aynı yönlendirmeyi tekrar takip eder.

• Site haritasındaki bütün adresler tercih edilen şema ve ana bilgisayar adıyla başlamalı.
• Menü, alt bilgi ve içerik içi linkleri göreli ya da tercih edilen tam adresle yazın.
• Şema işaretlemesi, Open Graph ve hreflang etiketlerindeki adresler de aynı varyantı kullanmalı.
• Reklam hedef sayfalarını, sosyal medya profillerini ve e-posta şablonlarını güncelleyin.

Bu temizlik, yönlendirme kuralı kadar önemlidir. Çünkü yönlendirme hatayı örter, iç bağlantı temizliği ise hatanın kaynağını kurutur. Böylece sunucunuz da gereksiz istek yükünü taşımaz.

Search Console'da hangi mülk türünü kullanmalısınız?

Search Console size iki mülk türü sunuyor. Google'ın mülk ekleme yardım sayfasına göre alan adı mülkü, bütün alt alan adlarının, protokollerin ve alt yolların verisini toplar ve www'lu ile www'suz ön eki otomatik olarak kapsar. Bu mülk DNS kaydıyla doğrulama ister.

URL ön eki mülkü ise yalnız belirttiğiniz ön ekle, protokol dahil, başlayan adresleri içerir. Yani https://www.example.com için açtığınız ön ek mülkü, https://example.com verisini göstermez. Bu fark, www geçişlerinde trafik kayboldu sanılmasının en yaygın nedenlerinden biridir.

Bu yüzden genel takip için alan adı mülkünü öneriyoruz. Ayrıca belirli bir varyantın davranışını ayrı izlemek isterseniz yanına bir ön ek mülkü de ekleyebilirsiniz. İki türün farkını alan adı mülkü ile URL ön eki karşılaştırmamızda ayrıntılı anlattık.

Unutmayın, mülk türü Google'ın hangi adresi standart seçeceğini belirlemez. Mülk yalnız rapor penceresidir; karar yönlendirme, canonical ve iç bağlantılarla oluşur.

Search Console'da www mi www'suz mu tercihinizi nasıl doğrularsınız?

Kurulumdan sonra Google'ın sizin tercihinizi benimseyip benimsemediğini görmek için URL denetimi aracını kullanabilirsiniz. Google'ın yardım sayfasına göre bu araç, sayfanın beyan ettiği canonical adresi ve Google'ın seçtiği canonical adresi ayrı ayrı gösterir.

1. Tercih ettiğiniz adresteki önemli bir sayfayı denetleyin.
2. Kullanıcının beyan ettiği canonical alanının o adresi gösterdiğini kontrol edin.
3. Google'ın seçtiği canonical alanıyla karşılaştırın. İkisi aynıysa tercihiniz benimsenmiştir.
4. Öbür varyantı da denetleyin. Yönlendirme sonucu sayfa durumu raporunda "yönlendirmeli sayfa" benzeri bir durum görmeniz normaldir.

Yardım sayfası, seçilen canonical bilgisinin dizindeki değerden birkaç saat geride olabileceğini ve Google'ın beyan ettiğiniz adresi seçmesinin garanti olmadığını da belirtiyor. Dolayısıyla tek bir kontrolle sonuca varmayın; birkaç hafta boyunca örnek sayfaları izleyin.

Yönlendirilen adreslerin sayfa raporunda neden ayrı bir başlık altında göründüğünü merak ediyorsanız yönlendirmeli sayfa durumu yazımız bu tabloyu açıklıyor. Bu durum www birleştirmesinde bir hata değil, beklenen sonuçtur.

Adres değişikliği aracı www geçişinde işe yarar mı?

Hayır. Google'ın adres değişikliği aracı yardım sayfası, aynı alan adı içinde www ile www'suz sürüm arasındaki geçişlerde aracı kullanmamanızı, bunun yerine canonical etiket ve yönlendirmeyle ilerlemenizi söylüyor. Aynı sayfa, http'den https'e protokol değişikliği için de aracı kullanmamanızı belirtiyor.

Bu bilgi önemlidir, çünkü pek çok site sahibi www geçişini bir "alan adı taşıma" gibi düşünüp yanlış aracı arar. Oysa bu senaryoda Google, yönlendirmeleri ve canonical sinyalleri izleyerek değişikliği kendisi algılar. Sizin işiniz o sinyalleri temiz ve tutarlı tutmaktır.

Öte yandan alan adını tamamen değiştiriyorsanız, örneğin example.com yerine başka bir alan adına geçiyorsanız durum farklıdır. O zaman adres değişikliği aracı devreye girer. www birleştirmesi ise aynı alan adı içinde kalan bir düzenlemedir.

Kısacası www kararında Search Console'dan beklediğiniz şey bir taşıma düğmesi değil, doğrulama ve izlemedir. Bu ayrımı bilmek gereksiz arayışı ve zaman kaybını önler.

Sık yapılan yönlendirme hataları nelerdir?

Denetimlerde tekrar tekrar karşılaştığımız hataları aşağıda topladık. Her biri küçük bir ayrıntı gibi durur, ancak birleştiğinde Google'a karışık sinyal gönderir.

• Yalnız ana sayfayı yönlendirmek: example.com/iletisim/ adresi hâlâ 200 veriyorsa birleştirme yarımdır.
• Her şeyi ana sayfaya göndermek: Eski varyanttaki alt sayfaları ana sayfaya yönlendirmek ziyaretçiyi kaybettirir; yolu korumak gerekir.
• Sorgu parametrelerini silmek: Kampanya etiketleri yönlendirmede düşerse reklam ölçümünüz şaşar.
• İki katmanda çelişen kural: CDN www'ya, sunucu www'suz sürüme gönderirse döngü oluşur.
• Sertifikayı tek varyanta almak: https://example.com adresi uyarı verirse yönlendirme hiç çalışmaz.
• HTTPS'ten HTTP'ye yönlendirme: Google'ın belgesine göre bu durum, Google'ın HTTP sürümünü çok güçlü biçimde tercih etmesine yol açabilir.

Bu listeyi kendi siteniz için kontrol listesi olarak kullanabilirsiniz. Ayrıca her değişiklikten sonra dört varyant testini yinelemek, hatayı daha kullanıcılar fark etmeden yakalamanızı sağlar.

HSTS tercih ettiğiniz adresle nasıl birlikte çalışır?

HSTS (HTTP Strict Transport Security), tarayıcıya bir alan adını yalnız HTTPS üzerinden açmasını söyleyen bir güvenlik başlığıdır; tanımını RFC 6797 standardı yapar. Google'ın standart URL belgesi de HSTS'yi HTTPS sürümünü pekiştiren yöntemler arasında sayıyor.

www kararıyla bağlantısı şurada başlar: HSTS politikası, includeSubDomains yönergesi eklenirse alt alan adlarını da kapsar. Dolayısıyla HSTS'yi açmadan önce www dahil bütün alt alan adlarının HTTPS ile sorunsuz açıldığından emin olmalısınız. Aksi halde HTTPS desteği olmayan bir alt alan adı tarayıcıda erişilemez hale gelebilir.

Uygulama sırası olarak şunu öneriyoruz: önce dört varyantı tek adrese toplayın, sertifikaları doğrulayın, birkaç hafta izleyin. Ardından HSTS'yi kısa bir süreyle başlatıp sorun çıkmazsa süreyi uzatın. Süre değerleri için güncel önerileri resmi kaynaklardan kontrol edin.

HSTS, yönlendirmenin yerine geçmez. İlk ziyarette tarayıcı başlığı henüz görmediği için http isteği yine sunucuya gelir. Bu yüzden kalıcı yönlendirme kuralı her durumda yerinde kalmalıdır.

Var olan bir siteyi öbür varyanta taşırken neye dikkat etmelisiniz?

Bazen geçiş kaçınılmazdır. Örneğin yeni barındırma altyapınız yalnız www'lu yapıyı destekliyorsa ya da marka kararıyla adres değişiyorsa, taşımayı plansız yapmamanızı öneriyoruz.

1. Google'ın dizinindeki mevcut adreslerin ve en çok trafik alan sayfaların listesini çıkarın.
2. Yeni varyantı test ortamında ya da düşük trafikli bir saatte devreye alın.
3. Yönlendirmeyi sayfa sayfa, yolu koruyarak kurun ve dört varyant testini çalıştırın.
4. Canonical etiketlerini, site haritasını ve iç bağlantıları aynı gün güncelleyin.
5. Search Console'da alan adı mülkünü izleyin; ön ek mülkü kullanıyorsanız yeni varyant için de bir mülk ekleyin.

Geçiş süresince bazı eski adreslerin arama sonuçlarında bir süre daha görünmesi normaldir. Google'ın yönlendirme belgesi, taşınmadan sonra eski adreslerin bir süre alternatif ad olarak görünebileceğini ve bunun zamanla kendiliğinden azaldığını belirtiyor.

Yönlendirmeleri ne kadar süre yerinde tutmanız gerektiğini merak ediyorsanız 301 yönlendirmenin süresi yazımıza bakabilirsiniz. Bizim önerimiz, www yönlendirmesini sitenin ömrü boyunca kaldırmamanızdır.

Örnek senaryo: example.com için kurulum nasıl görünür?

Bir örnek senaryo üzerinden somutlaştıralım. Küçük bir hizmet işletmesi example.com alan adını kullanıyor. Site yıllardır www'lu adresle yayında, kartvizitlerde de www yazıyor. Karar basit: tercih edilen adres https://www.example.com olacak.

İlk denetimde tablo şöyle çıkıyor: http://example.com önce https://example.com adresine, oradan www'ya gidiyor; yani iki adımlı zincir var. https://example.com ise 302 ile www'ya gidiyor. Ayrıca site haritasının yarısı www'suz adreslerle dolu.

Düzeltme sırası şöyle ilerliyor. Önce iki ayrı kural tek kurala dönüşüyor ve bütün varyantlar doğrudan https://www.example.com adresine 301 ile gidiyor. Ardından işletmenin geliştiricisi panelin geçici kodunu kalıcı koda çeviriyor. Sonra site haritasını yeniden üretip canonical etiketlerini tek tek kontrol ediyor.

Son testte üç varyant tek 301 ile, tercih edilen adres 200 ile bitiyor. Böylece ekip Search Console'da URL denetimiyle birkaç örnek sayfayı izlemeye başlıyor. Bu senaryo bir örnek hesap değil, tipik bir düzeltme akışıdır; kendi sitenizde sıralama farklı olabilir.

Kısacası tek adrese geçişi hangi kontrol listesiyle tamamlarsınız?

Bu rehberin özetini, kurulumdan sonra tek tek işaretleyebileceğiniz bir listeye çevirdik. Liste, www mi www'suz mu kararının teknik olarak tamamlandığını gösterir.

• Tercih ettiğiniz şemayı ve ana bilgisayar adını yazılı bir karara bağladınız.
• Dört varyantın DNS kaydı ve geçerli SSL sertifikası var.
• Üç varyant tek adımda, kalıcı kodla ve yolu koruyarak hedefe gidiyor.
• Uygulama ayarı ile sunucu kuralı aynı varyantı gösteriyor.
• Canonical, site haritası ve iç bağlantılar tercih edilen adresi kullanıyor.
• Search Console'da alan adı mülkü açık ve örnek sayfaları düzenli izliyorsunuz.

Teknik SEO'nun geri kalanına geçmek isterseniz bu kontrol iyi bir başlangıç noktasıdır. Çünkü tarama, indeksleme ve raporlama, sitenin tek bir adresi olduğunu varsayarak çalışır. Biz Talha Aslan ve ekibi olarak bu temeli sağlamlaştırmadan içerik ya da bağlantı çalışmasına geçmemenizi öneriyoruz.

Temel rehber: Dijital Pazarlama Nedir? Türleri, örnekleri ve nasıl yapıldığı, beynin içinden geçen etkileşimli bir filmle tek sayfada.